หลวงพ่อพุธช่วยไม่ให้เสียหน้า

สมัยหลวงพ่อพุธยังเป็นพระครูอยู่วัดป่าแสนสำราญ ผมยังเด็กเรียนแค่ชั้นประถม มีบ้านอยู่หน้าวัด เวลาว่างก็จะเข้าไปวิ่งเล่นอยู่ลานวัด ทำเสียงหนวกหูรบกวนพระในวัดบ้าง..ประสาเด็ก ท่านพระครูก็จะแย้มหน้าโผล่หน้าต่างออกมา แค่เห็นหน้าท่านก็เผ่นแน่บ กลัวขี้หดตดหาย แต่ไม่เคยได้ยินท่านด่าหรือเอ็ดเอาสักครั้ง เหรียญตีนโตรุ่นแรกหลวงพ่อก็ให้ ซึ่งก็ได้แขวนเปลือยในคอจนสึกและภายหลังทำหล่นหายไป อาจกล่าวได้ว่าหลวงพ่อพุธใกล้ชิดกับครอบครัวผมเป็นพิเศษ โดยเฉพาะกับพี่สาวที่ท่านถือเป็นศิษย์กับพี่ชายซึ่งท่านก็เป็นธุระพาไปบวชที่วัดสุปัฏฯ บวชแล้วก็พามาอยู่วัดป่าแสนสำราญด้วยกัน คราวหนึ่ง พี่สาวผมขึ้นบ้านใหม่ หลวงพ่อก็มาทำพิธีให้ ก่อนกลับล้วงย่ามหยิบเอาพระชินราชอินโดจีนปี๘๒ วางลงที่ฝ่าพระหัตถ์พระพุทธรูปในบ้าน และยังวางอยู่ตรงนั้นจนวันนี้

แชร์ :
Read more

นิมิตของนักภาวนาสมาธิเป็นจริงหรือลวง

” ..ในขณะใดที่นักภาวนาหรือนักบำเพ็ญวิปัสนาสมถกรรมฐานได้ตั้งใจแน่วแน่ต่อการปฏิบัติ ถ้าท่านตั้งความรู้สึกไว้ในเบื้องต้นว่า พระพุทธเจ้าคือคุณธรรม พระธรรมก็คือคุณธรรม พระอริยสงฆ์ก็คือคุณธรรม แล้วท่านก็บำเพ็ญปฏิบัติไปตามวิถีทางแห่งการบำเพ็ญจิต  เมื่อจิตของท่านสงบลงไปแล้วท่านก็จะรู้สัมผัสถึงคุณธรรมของพระพุทธเจ้าของพระธรรมและของพระสงฆ์เท่านั้น แต่ถ้าท่านตั้งปณิธานเอาไว้ว่า ข้าพเจ้าปฏิบัติบำเพ็ญแล้วขอให้พระพุทธเจ้าเสด็จมาหา ให้ข้าพเจ้าได้เห็นพระพุทธเจ้า เมื่อปฏิบัติจิตสงบสว่างลงไปแล้ว กระแสจิตส่งออกไปข้างนอก ท่านจะมองเห็นพระพุทธเจ้าเสด็จเข้ามาหาท่าน ขณะที่ท่านมองเห็นเช่นนั้น ความรู้สึกของท่านจะรู้สึกว่าพระพุทธเจ้ามีรูปร่างเป็นตัวเป็นตน เพราะอาศัยกิเลสคือตัวอุปาทานยึดว่าพระพุทธเจ้าเป็นตัวเป็นตนนั่นเอง เมื่อพระพุทธเจ้าเข้ามาประทับภายในจิตใจของท่าน บางทีท่านจะพบกับพระพุทธเจ้าปลอม คือปลอมกายเป็นพระพุทธเจ้ามาทรงภายในจิต

แชร์ :
Read more